Sovyetler Birliği’nde asgari ücret 140 Ruble idi. Üniversite öğrencilerine de 90 Ruble karşılıksız burs verilirdi. Eğitimin her kademesi, her türlü aracıyla herkese bedava idi. Hiçbir Sovyet vatandaşı başına ne gelirse gelsin sağlık için 5 Kopek bile ödemezdi (Bir Ruble 100 Kopek). Öğrenciler, 5 Ruble’ye aylık toplu taşım kartı alırlardı. Telefon konuşması 2 Kopek, gazete 3 Kopek, kitap 50 Kopek idi. Okul yemekhanesinde tıka basa yemek 80 Kopek, bir paket sigara 15 Kopek idi. Bir kilo ekmek 13 Kopek, yarım litre süt 10 Kopek, bir kilo et 1.80 Ruble idi. Bir kilo Macar salamı 3 Ruble, bir kilo sosis 2 Ruble idi. Sinema bileti 10 Kopek idi. Çalışanlar için ev kirası 5 Ruble idi. Öğrencilerin her sene bir ay bedava tatil imkanı vardı. Her sene 200 Ruble’lik kıyafet istihkakları vardı. İşsizlik diye bir sorun yoktu. Herkes yılda 8 ay çalışıyordu. Günlük en fazla 7 saatlik mesai anayasal bir haktı. Sovyetler Birliği’nde 1980-1986 arası sinema eğitim alan yönetmen Semir Aslanyürek’in “Rüya Gibi” adlı anı kitabından alıntıdır. Çöktü çünkü emperyalizmle ideolojik mücadele verme konusunda tembellik yaptılar. Bu, bizim rüyasını bile göremeyeceğimiz hakların kapitalizmde de devam edeceğini sandılar. Etmedi tabi ki. Umut sosyalizmde! Gerçek kurtuluş sosyalizmde!
Bazı Eski Yazılarım
-
